1 marca wspominamy żołnierzy podziemia niepodległościowego, którzy po 1945 roku nie złożyli broni i sprzeciwili się narzuconemu Polsce systemowi komunistycznemu.

Data ta nawiązuje do 1 marca 1951 roku — dnia wykonania wyroku śmierci na członkach IV Zarządu Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” w więzieniu mokotowskim w Warszawie. Dla wielu środowisk stała się symbolem powojennego oporu wobec władzy komunistycznej.

Pamięć o tych, którzy zostali wymazani

Przez dziesięciolecia żołnierze podziemia byli przedstawiani jako „wrogowie państwa”. Ich nazwiska usuwano z podręczników, a miejsca pochówku pozostawały nieznane.

Dzisiejsze obchody są nie tylko formą upamiętnienia, lecz także aktem przywracania godności i prawdy historycznej.

Dlaczego to ważne?

Historia powojennego podziemia nie jest jedynie rozdziałem zamkniętym w przeszłości. To przypomnienie, że wolność nie jest dana raz na zawsze, a systemy totalitarne zawsze próbują kontrolować pamięć i narrację o wydarzeniach.

Wspominając Żołnierzy Wyklętych, oddajemy hołd wszystkim, którzy doświadczyli represji w latach powojennych — żołnierzom, działaczom opozycji, duchownym, robotnikom i ich rodzinom.

Pamięć jako zobowiązanie

Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych to czas refleksji nad ceną wolności oraz odpowiedzialnością za prawdę historyczną.

Projekt antykomunistyczni.pl powstał, aby tę pamięć chronić — poprzez dokumentowanie faktów, publikowanie świadectw i udostępnianie rzetelnych opracowań.

Cześć i pamięć wszystkim, którzy zapłacili najwyższą cenę za wierność wolnej Polsce.

Udostępnij

Polub nas