pułkownik Ludowego Wojska Polskiego, sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego. Podczas I wojny światowej był nauczycielem gry na skrzypcach, a po wojnie kierownikiem orkiestry w Kołomyi. W 1928 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1948 przewodniczył składowi sędziowskiemu, który skazał na śmierć kpt. Wacława Alchimowicza (1914-1948) i był jednym z sędziów, którzy skazali na śmierć rtm. Witolda Pileckiego. Uczestniczył również w skazaniu na śmierć kpt. Tadeusza Pleśniaka (1912-1949) i Eugeniusza Rytelewskiego. Od grudnia 1950 w stanie spoczynku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
