Włodzimierz Ostapowicz (1907-1979)
prawnik, adwokat, działacz komunistyczny, sędzia wojskowy odpowiedzialny za wydawanie wyroków śmierci na żołnierzy i działaczy podziemia antykomunistycznego i niepodległościowego. Łącznie od lipca 1944 do lipca 1955 skazał na śmierć 116 osób, m.in. działaczy AK i WiN Franciszka Sowulewskiego (1915-1946), Aleksandra Rybnika (1906-1946) i Mariana Piekarskiego (1927-1946). Pochowany na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.
Stefan Michnik (1912-2021)
kapitan Ludowego Wojska Polskiego, sędzia wojskowy i adwokat (nie ukończył studiów prawniczych) ,zbrodniarz stalinowski. Syn Heleny Michnik (1903-1969) właśc. Hinde Michnik (Stare Powązki, zmarła na atak serca), nauczycielki w Drohobyczu, działaczki Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy i Komunistycznej Partii Polski, a po II wojnie światowej wykładowczyni historii oraz Samuela Rosenbuscha (1904–1937), prawnika i działacza komunistycznego, straconego […]
Kazimierz Graff (1917-2012)
prawnik, adwokat i prokurator, zastępca naczelnego prokuratora wojskowego w latach 1949–1951. W 1946 otrzymał awans na stopień na majora[1]. Wraz z żoną Alicją Graff (1917-2005) od 1946 oskarżał wielu żołnierzy Armii Krajowej, m.in. Stanisława Sojczyńskiego ps. „Warszyc”, rozstrzelanego w Łodzi 19 lutego 1947 oraz kolejnych 12 żołnierzy AK skazanych na śmierć w ciągu trzydniowego procesu […]
Leo Hochberg (1899-1978)
prawnik, ppłk, sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego (1947–1955) i Sądu Najwyższego (1955–1957). Zasiadał w składzie NSW, który zatwierdził wyrok śmierci na rotmistrzu Witoldzie Pileckim, łącznie uczestniczył w wydaniu co najmniej 25 wyroków śmierci z przyczyn politycznych. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Kazimierz Drohomirecki (1895-1953)
pułkownik Ludowego Wojska Polskiego, sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego. Podczas I wojny światowej był nauczycielem gry na skrzypcach, a po wojnie kierownikiem orkiestry w Kołomyi. W 1928 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1948 przewodniczył składowi sędziowskiemu, który skazał na śmierć kpt. Wacława Alchimowicza (1914-1948) i był jednym z sędziów, którzy […]
Roman Kryże (1907-1983)
prawnik, sędzia wojskowy orzekający w procesach politycznych, funkcjonariusz stalinowskiego aparatu represji, zbrodniarz komunistyczny. Do jego zbrodni nawiązuje powiedzenie „Sądzi Kryże – będą krzyże”. Brał udział w orzekaniu wyroków skazujących, w tym również na karę śmierci, w sprawach przeciwko działaczom podziemia niepodległościowego, m.in. rotmistrza Witolda Pileckiego i majora Tadeusza Pleśniaka. W 1964 był przewodniczącym składu sędziowskiego, […]
Czesław Łapiński (1912-2004)
Podpułkownik ludowego Wojska Polskiego, komunistyczny prokurator sądów wojskowych. Oskarżał m.in. w procesie dowódcy Konspiracyjnego Wojska Polskiego – kapitana Stanisława Sojczyńskiego ps. „Warszyc”. Oskarżony i pięciu jego podkomendnych zostali rozstrzelani 17 lutego 1947 roku, tuż przed ogłoszeniem amnestii. W 1947 trafił do Ministerstwa Obrony Narodowej do Departamentu Służby Sprawiedliwości, gdzie pracował jako prokurator i kierownik sekcji. […]
Jan Hryckowian (1907-1975)
prawnik, sędzia wojskowy Wojska Polskiego i ludowego Wojska Polskiego, adwokat. Odpowiedzialny za szereg mordów sądowych w latach 1946–1948. Urodził się w USA, w rodzinie górniczej. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie wojny aresztowany przez Niemców i osadzony w areszcie na ul. Montelupich. Należał do AK. W 1945 roku zgłosił się do LWP. […]
Mieczysław Mietkowski (1903-1990)
właściwie Mojżesz Bobrowicki – generał brygady bezpieczeństwa publicznego i wiceminister bezpieczeństwa publicznego (1945–1954) Został pochowany wraz z żoną Henryką z domu Haaze (1905–1983) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Był dziadkiem Andrzeja Mietkowskiego, dziennikarza, działacza opozycji demokratycznej w PRL.
Stanisław Radkiewicz (1903-1987)
generał dywizji bezpieczeństwa publicznego, kierownik resortu bezpieczeństwa publicznego w PKWN (1944), minister bezpieczeństwa publicznego (1944–1954), minister Państwowych Gospodarstw Rolnych (1954–1956). Odpowiedzialny za liczne zbrodnie w okresie powojennym. Jego żoną była Ruta Radkiewicz z domu Tajch (1912–1985), działaczka ruchu robotniczego[14]. Oboje zostali pochowani na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Jego brat Antoni, funkcjonariusz WKP, został w 1937 […]
