Trocki na 15 sierpnia. Czerwony Front i komunizm „bez Stalina”

15 sierpnia 2026 roku, gdy Polska świętowała rocznicę Bitwy Warszawskiej i Święto Wojska Polskiego, trockistowska organizacja Czerwony Front opublikowała rozdział wspomnień Lwa Trockiego o wojnie z 1920 roku. Redakcja nazwała 15 sierpnia najważniejszym świętem polskich antykomunistów i ogłosiła, że jej zadaniem jest „dokończyć dzieła i naprawić to, co nie powiodło się 106 lat temu”.

Czerwony Front to grupa niewielka, ale w ostatnim roku wyjątkowo konsekwentna. Jej kalendarz publikacji to przegląd rocznic, w których komunizm ma zostać pokazany w lepszym świetle – od Kronsztadu, przez przewrót majowy, po rok 1920. Warto przyjrzeć się, co dokładnie proponuje młodym Polakom.

Kim jest Czerwony Front

Czerwony Front jest polską sekcją Rewolucyjnej Międzynarodówki Komunistycznej (RCI), sieci wywodzącej się z tradycji trockistowskiej. Na stronie rekrutacyjnej organizacja tłumaczy, że nie chce wracać do Stalina, Bieruta, Gierka czy Jaruzelskiego, lecz do Lenina, Trockiego i bolszewików. Deklaruje budowę rewolucyjnej partii robotników i młodzieży.

23 listopada 2025 roku kongres Czerwonego Frontu jednogłośnie przyjął dokument „Perspektywy krajowe na rok 2026”, opublikowany w styczniu. Polska jawi się w nim jako pole starcia imperialistycznych mocarstw, a polscy robotnicy – jako ofiary wyboru między liberałami a prawicą. Organizacja nie ma struktur masowych, ale działa przez publikacje, szkolenia i agitację wśród młodzieży.

Rok 1920 według trockistów

Kalendarz publikacji Czerwony Front 2025–2026: Kronsztad, Koszutska, Marchlewski, Trocki o 1920
Wybrane publikacje Czerwonego Frontu z ostatniego roku. Źródło: czerwonyfront.org

Komentarz redakcji do tekstu Trockiego to najciekawszy dokument roku. Czerwony Front kpi z opowieści o cudzie i boskiej interwencji, przekonuje, że nastroje polskich mas wcale nie były wtedy antykomunistyczne, a porażkę bolszewików tłumaczy błędem Lenina, logistyką, francuskim wsparciem dla Polski i ambicjami Stalina, który zamiast wspierać Tuchaczewskiego szedł na Lwów. Wojnę polsko-bolszewicką sprowadza do wschodniej awantury Piłsudskiego i stawia znak równości między obroną z 1920 roku a dzisiejszymi zbrojeniami na wschodniej flance NATO.

Najlepszą odpowiedzią na ten komentarz jest… sam Trocki. W publikowanym przez Czerwony Front rozdziale przyznaje, że Lenin chciał wojnę zakończyć wkroczeniem do Warszawy i pomóc polskim robotnikom obalić rząd Piłsudskiego. Wiemy też, jak miała wyglądać ta pomoc. 23 lipca 1920 roku w Smoleńsku powołano Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski z Julianem Marchlewskim na czele i Feliksem Dzierżyńskim jako faktycznym przywódcą. Komitet urzędował w pałacu Branickich w Białymstoku i miał zbudować sowiecką republikę w Polsce. Uciekł z miasta 22 sierpnia, po Bitwie Warszawskiej. Polscy robotnicy, na których powstanie liczył Lenin, w większości stanęli po stronie własnego państwa.

To ważne, bo Czerwony Front nie ukrywa, że uważa ówczesną klęskę za wypadek przy pracy, który trzeba naprawić. Tymczasem w maju 2026 roku ta sama organizacja przypomniała – z okazji 160. rocznicy urodzin – właśnie Marchlewskiego, publikując jego broszurę o bolszewizmie. Przewodniczący komitetu, który miał rządzić Polską z nadania Armii Czerwonej, jest dla nich bohaterem.

Kronsztad, Koszutska i bobry

Reszta kalendarza układa się w ten sam wzór. W marcu 2026 roku, w 105. rocznicę buntu w Kronsztadzie, Czerwony Front przekonywał, że archiwa radzieckie potwierdzają wersję Lenina i Trockiego, a opowieść o stłumieniu rewolucyjnych marynarzy to antykomunistyczny mit. Fakty są inne: w marcu 1921 roku marynarze żądali rad bez bolszewików, wolności politycznych i końca dyktatury partii. Bunt stłumiły siły dowodzone przez Trockiego i Tuchaczewskiego, a ocalałych rozstrzeliwano lub więziono.

W maju, w setną rocznicę przewrotu majowego, organizacja opublikowała tekst Marii Koszutskiej – współzałożycielki i jednej z przywódczyń przedwojennej Komunistycznej Partii Polski. W 1937 roku NKWD aresztowało ją w Moskwie w czasie Wielkiej Czystki; zmarła w więzieniu w 1939 roku. Były też teksty o tym, jak Związek Radziecki ocalił bobry przed wyginięciem, o radzieckim oficerze-buntowniku Walerym Sablinie jako leninowskim wzorze i o Leninie jako przewodniku na czasy kryzysu.

Pojedynczo to ciekawostki. Razem tworzą spójny przekaz: komunizm był dobry, tylko źle go wykonano, a winny jest wyłącznie Stalin.

Komunizm „bez Stalina” – mit, który wciąż działa

Uczciwie trzeba przyznać: trockiści nie bronią stalinizmu. Czerwony Front pisze o zbrodniach Stalina, przypomina, że trockistów prześladowano w ZSRS i PRL, a w 2025 roku nazwał nawet „Solidarność” z lat 1980–1981 robotniczą rewolucją. Dla młodego człowieka, który szuka radykalnej alternatywy i brzydzi się Gułagiem, taka oferta może brzmieć wiarygodnie.

Problem w tym, że cały system przemocy powstał zanim Stalin przejął władzę. To rząd Lenina, z Trockim w pierwszym szeregu, powołał w grudniu 1917 roku Czekę pod wodzą Dzierżyńskiego, a we wrześniu 1918 roku rozpętał czerwony terror. To Trocki budował Armię Czerwoną i to jego żołnierze strzelali do marynarzy Kronsztadu. Stalinizm nie był zdradą tamtej rewolucji, tylko jej konsekwencją. Polskim przykładem jest los samej Koszutskiej: komunistka, która całe życie pracowała dla rewolucji, zmarła w więzieniu systemu, który pomagała budować.

Rewolucja, której nie da się dokończyć

Czerwony Front jest mały i pewnie mały pozostanie. Ale jego przekaz – że 1920 rok był pomyłką, którą trzeba naprawić, a komunizm ma swoją „czystą” wersję – trafia do pokolenia, które o wojnie polsko-bolszewickiej wie coraz mniej. Dlatego takie teksty trzeba czytać uważnie i odpowiadać na nie faktami, a nie tylko oburzeniem.

W 1920 roku polscy robotnicy i chłopi mieli okazję przyjąć „pomoc” od Lenina i Trockiego. Odpowiedzieli pod Radzyminem i nad Wieprzem. To jest jedyne zakończenie tamtej historii, które warto dokończyć.

Źródła

Udostępnij

Otagowano, , ,
Polub nas

Share