Pochód 1-majowy w Gdańsku zorganizowany przez Stowarzyszenie Czerwoni (Fot. Martyna Niećko / Agencja Wyborcza.pl)

Drodzy Czytelnicy,

w ostatnich miesiącach i latach radykalna lewica w Polsce nie próżnuje. Po delegalizacji Komunistycznej Partii Polski (grudzień 2025) dawni działacze i nowe pokolenie aktywistów szybko przenoszą działalność do stowarzyszeń, nieformalnych grup młodzieżowych i „młodzieżówek rewolucyjnych”. Powstają kolejne podmioty, które pod hasłami „walki klasowej”, „ekosocjalizmu”, „queerowego wyzwolenia”, „obrony pamięci” czy „antyimperializmu” kontynuują – czasem jawnie, czasem nieco zakamuflowaną – propagandę ideologii komunistycznej i marksistowskiej.

Na naszej stronie działa publiczny katalog:
👉 https://antykomunistyczni.pl/index.php/directory-komunisci/

Znajdziecie tam już m.in.:

      • Stowarzyszenie Historia Czerwona

      • Stowarzyszenie Czerwoni

      • Akcja Socjalistyczna

      • Porozumienie Socjalistów

      • Stowarzyszenie Tradycji Ludowego Wojska Polskiego im. gen. Berlinga

      • Stowarzyszenie Marksistów Polskich

      • Postępowa Młodzież Polski

      • oraz archiwalne wpisy o zdelegalizowanej KPP

    To jednak dopiero początek.

    Wciąż powstają i działają kolejne grupy – niektóre jawnie leninowskie, trockistowskie, maoistyczne czy „postępowe rewolucyjne”. Część z nich unika rejestracji w KRS, działa w sieci, na ulicach, w blokadach eksmisji, na Paradach Równości z antykorporacyjnymi akcjami lub w rocznicowych obchodach na Cytadeli.

    Dlatego prosimy Was o pomoc!

    Jeśli znacie, natknęliście się lub macie sprawdzone informacje o jakiejkolwiek organizacji, grupie, młodzieżówce, kolektywie czy inicjatywie, która:

        • jawnie lub półjawnie propaguje komunizm, marksizm-leninizm, trockizm, maoizm

        • gloryfikuje ZSRR, LWP, Armię Czerwoną, KPP, UB, reżim kubański itp.

        • atakuje dekomunizację, IPN, NATO, UE, „burżuazyjną demokrację”

        • organizuje pochody 1-majowe, obchody rocznic bolszewickich, blokady czy agitację klasową

      Razem budujemy mapę czerwonej aktywności w Polsce po 1989 roku. Im więcej faktów, tym trudniej będzie im się ukrywać pod płaszczykiem „postępu”, „historii” czy „obrony praw pracowniczych”.

      Czerwona zaraza nie umarła – tylko zmieniła formę.
      Nie dajmy jej się rozprzestrzeniać w ciszy.

      Udostępnij

      Polub nas