Podpułkownik ludowego Wojska Polskiego, komunistyczny prokurator sądów wojskowych. Oskarżał m.in. w procesie dowódcy Konspiracyjnego Wojska Polskiego – kapitana Stanisława Sojczyńskiego ps. „Warszyc”. Oskarżony i pięciu jego podkomendnych zostali rozstrzelani 17 lutego 1947 roku, tuż przed ogłoszeniem amnestii. W 1947 trafił do Ministerstwa Obrony Narodowej do Departamentu Służby Sprawiedliwości, gdzie pracował jako prokurator i kierownik sekcji. W tym czasie był prokuratorem w procesie pokazowym tzw. grupy Witolda Pileckiego. 13 marca, dwa dni przed zażądaniem wyroku śmierci dla rotmistrza Witolda Pileckiego, został zwerbowany jako agent „Łukowski” przez wojskową bezpiekę – Główny Zarząd Informacji. Hakiem na Łapińskiego była jego mroczna przeszłość jako agenta Gestapo z al. Szucha. W czasie wojny pracował jako starszy krupier w kasynie dla Niemców. Brał udział także w powstaniu warszawskim i działał w partyzantce AK na Zamojszczyźnie. O 1945 roku ochotniczo wstąpił do LWP. IPN wszczął śledztwo w sprawie mordów sądowych popełnionych przez Łapińskiego. Powstał nawet akt oskarżenia. Do procesu jednak nie doszło z powodu śmierci Łapińskiego na nowotwór. Pochowany na wojskowych Powązkach. Jego grób jest opuszczony i zarośnięty.
