Związkowa Alternatywa

Opis organizacji
Związkowa Alternatywa przedstawia się jako „postępowy, bojowy związek zawodowy”, który ma być alternatywą zarówno wobec „wyzysku kapitalistycznego”, jak i wobec „koncyliacyjnych” central (OPZZ i „Solidarność”). W praktyce jest to organizacja o wyraźnym profilu lewicowo-radykalnym, mocno zaangażowana w politykę kulturową i ideologiczną.

Kluczowe elementy programu i retoryki:

• • walka z umowami śmieciowymi, niskimi płacami i prekariatem,

• • radykalne wzmocnienie Państwowej Inspekcji Pracy (postulaty stworzenia przy niej mundurowej służby i prokuratorskiego pionu do karania pracodawców),

• • publiczne rejestry „nieuczciwych firm” i dożywotnie zakazy pełnienia funkcji kierowniczych dla recydywistów,

• • promocja równości płci, praw LGBT, feminizmu, „walki z dyskryminacją”,

• • krytyka Kościoła, tradycyjnego modelu rodziny i konserwatywnych wartości,

• • ostre ataki na PiS (określanego jako „reżim bliskofaszystowski”), część PO i Konfederację,

• gloryfikacja „nowoczesnej lewicy”, elementy retoryki walki klasowej i antykapitalistycznej.

W oczach środowisk antykomunistycznych i wolnorynkowych Związkowa Alternatywa to klasyczny przykład neomarksistowskiego przejęcia struktur pracowniczych – pod hasłami obrony praw pracowniczych forsuje radykalną agendę kulturowo-polityczną, osłabia polską gospodarkę i promuje rozwiązania typowe dla skrajnej lewicy europejskiej.