W sobotę 24 października Kim Dzong Un niespodziewanie pojawił się w chińskim Dandong, mieście granicznym nad rzeką Yalu. Była to jednodniowa wizyta, jego pierwsza w Chinach od września 2025 roku i szósta od objęcia władzy w 2011 roku. Do domu wrócił nowym mostem drogowym, otwartym zaledwie dziewięć dni wcześniej.

Wizyta Kim Dzong Una w Chinach to niby drobne wydarzenie, ale dobrze pokazuje, jak w 2026 roku działa sojusz trzech dyktatur. Pekin daje Pjongjangowi gospodarczy tlen, Pjongjang daje Moskwie amunicję, żołnierzy i ręce do pracy, a Moskwa prowadzi wojnę w Europie.

„Przyjaźń wykuta we krwi”

W Dandong Kim nie spotkał się z Xi Jinpingiem. Przyjął go Wang Huning, czwarty człowiek w chińskiej hierarchii, w towarzystwie szefa dyplomacji Wang Yi. Kim mówił o przyjaźni z Chinami „wykutej we krwi” i oddał hołd chińskim żołnierzom przy miejscowym pomniku poległych. Wizyta przypadła w 76. rocznicę przystąpienia Chin do wojny koreańskiej.

Warto przypomnieć, o jaką „krew” chodzi. Wojnę koreańską rozpoczęła w czerwcu 1950 roku inwazja komunistycznej Północy na Południe, za zgodą Stalina i Mao. Chińska interwencja uratowała reżim Kimów przed upadkiem i zamieniła konflikt w trzyletnią rzeź. Dynastia Kimów do dziś świętuje to jako zwycięstwo.

Wizyta nie była przypadkowa. W czerwcu Xi Jinping po raz pierwszy od siedmiu lat odwiedził Pjongjang, a obie strony obiecały rozszerzyć współpracę polityczną i gospodarczą. Eksperci cytowani przez koreańskie media zwracają uwagę, że brak spotkania z Xi może też być sygnałem w grze z Waszyngtonem.

Dwa mosty w jednym roku

Most, którym Kim wrócił do kraju, stał gotowy po chińskiej stronie od 2014 roku. Pjongjang przez lata nie dokończył swojej części, a relacje z Pekinem ochłodziły się, gdy Chiny poparły sankcje ONZ za próby atomowe. Teraz most otwarto. W ubiegłym roku chiński eksport do Korei Północnej sięgnął 2,3 miliarda dolarów, najwięcej od sześciu lat.

Kilka tygodni wcześniej, 8 września, otwarto też pierwszy most drogowy łączący Koreę Północną z Rosją. Dwa nowe mosty w ciągu jednego roku to wymowny symbol. Reżim, który miał być odcięty od świata sankcjami, buduje sobie nowe drogi do swoich protektorów.

Schemat osi Pekin – Pjongjang – Moskwa: eksport Chin do Korei Północnej, robotnicy przy produkcji dronów w Rosji, nowe mosty
Oś Pekin – Pjongjang – Moskwa w liczbach. Oprac. własne na podstawie Al Jazeery i raportu MSMT

Robotnicy Kima w rosyjskich fabrykach dronów

We wrześniu Wielostronny Zespół Monitorowania Sankcji, w którym są m.in. USA, Korea Południowa i Japonia, opublikował raport o pracownikach z Korei Północnej za granicą. Wnioski są porażające:

To nie jest emigracja zarobkowa. To państwowy handel ludźmi: Kim wynajmuje swoich obywateli Putinowi, a pieniądze inwestuje w rakiety.

Żołnierze na froncie, rakiety nad morzem

Robotnicy to nie wszystko. Korea Północna wysłała do Rosji także żołnierzy, którzy walczyli przeciwko Ukrainie. We wrześniu Ukraina przekazała Korei Południowej dwóch wziętych do niewoli północnokoreańskich żołnierzy. W tym samym czasie Pjongjang nie przestaje prężyć muskułów: 12 października odpalił serię rakiet balistycznych z okolic stolicy.

Co to oznacza dla nas

Z Polski Korea Północna wydaje się egzotycznym, dalekim krajem. Tymczasem drony, które składają północnokoreańscy robotnicy, trafiają na front kilkaset kilometrów od naszej granicy. Pieniądze z ich pracy wracają do Pjongjangu jako rakiety. Chińskie mosty i chiński handel sprawiają, że ten mechanizm działa mimo sankcji.

Stary komunistyczny blok nie zniknął. Zmienił tylko formę: zamiast ideologicznej wspólnoty jest dziś sojusz interesów dyktatorów. Europa powinna traktować go jako całość i egzekwować sankcje wobec wszystkich jego ogniw, nie tylko wobec Moskwy.

Źródła

Udostępnij

Polub nas