Kiedy 3 grudnia 2025 roku Trybunał Konstytucyjny uznał Komunistyczną Partię Polski za sprzeczną z konstytucją, parlamentarna lewica w zasadzie milczała. Za to na skrajnych obrzeżach polskiej lewicy zaczęło się zwieranie szeregów. Obrona KPP stała się dla kilku małych organizacji sprawdzianem lojalności – i okazją, by pokazać, gdzie naprawdę leżą ich sympatie.
Ten tekst zbiera to, co w ciągu ostatniego roku powiedziały i zrobiły grupy z naszej bazy organizacji: Stowarzyszenie Czerwoni i Akcja Socjalistyczna, a także środowisko Historii Czerwonej, powiązane z KPP personalnie. Wszystkie cytowane stanowiska pochodzą z materiałów publikowanych przez same te organizacje.
Czerwoni: „cios w jednych to cios we wszystkich”
Czerwoni wywodzą się z Czerwonej Młodzieży, dawnej młodzieżówki PPS, która w lutym 2022 roku zerwała z partią, oskarżając ją o zdradę socjalistycznych ideałów, a potem przyjęła nową nazwę. Dziś przedstawiają się jako organizacja promująca socjalizm, antykapitalizm, antyfaszyzm i lewicowo rozumiany patriotyzm.
4 stycznia 2026 roku opublikowali stanowisko w sprawie wyroku TK. Nazwali je bezpodstawnym i politycznie motywowanym, uznali za kolejny etap systemowej walki z lewicą i zadeklarowali solidarność z KPP, ciesząc się, że partia będzie działać dalej. Oberwało się też lewicy parlamentarnej – za brak jakiegokolwiek wsparcia dla komunistów. Stanowisko kończy się hasłem, które dało tytuł temu rozdziałowi.
Warto zatrzymać się nad tym, czego w tym stanowisku nie ma. Nie ma w nim ani słowa o tym, za co Trybunał krytykował KPP: o publikowaniu raportu Burdenki o Katyniu, o pochwałach dla Dzierżyńskiego, o sierpie i młocie w godle. Jest za to założenie, że każda lewica powinna bronić każdego, kto nazywa się komunistą.
Akcja Socjalistyczna: Nawrocki jak Stalin
Akcja Socjalistyczna, stowarzyszenie z siedzibą w Rzeszowie, które w 2024 roku przyjęło deklarację programową o budowie niezależnej polityki klasowej, poszła dalej. W grudniu 2025 roku opublikowała tekst pod tytułem „Likwidacja KPP. Nawrocki i Stalin – tragedia i farsa”. Autorzy przypominają, że w 1938 roku przedwojenna KPP padła ofiarą stalinowskiej czystki, a jej kierownictwo wymordowano, po czym – parafrazując Marksa – przedstawiają wniosek prezydenta jako farsowe powtórzenie tamtej tragedii. Zarzucają Trybunałowi, że zamiast programu KPP cytował prawicowych polityków, „Czarną księgę komunizmu” i papieską encyklikę z 1937 roku, a prezydentowi radzą zająć się raczej partią Grzegorza Brauna.
Analogia rozsypuje się przy pierwszym dotknięciu. W 1937 i 1938 roku NKWD aresztowało w Moskwie założycieli i przywódców KPP, a 16 sierpnia 1938 roku Komintern wydał dekret o rozwiązaniu partii. Ludzie, o których mowa, zostali w większości rozstrzelani – przez komunistów, na rozkaz komunistycznego dyktatora. Współczesna KPP dostała rozprawę, mogła składać pisma, odwołała się i wróciła do rejestru. Porównywanie procedury sądowej, nawet bardzo kontrowersyjnej, z Wielką Czystką nie demaskuje Nawrockiego. Trywializuje los ofiar, które z takim namaszczeniem wspomina się w pierwszym akapicie.
Historia Czerwona: to samo nazwisko w dwóch zarządach
Trzecim elementem układanki jest Stowarzyszenie Historia Czerwona – organizacja, która deklaruje obronę pamięci o ruchu rewolucyjnym, a w opisie profilu w serwisie X zapowiada historię bez IPN i innych „fałszerzy”. W 2026 roku upamiętniała m.in. rocznice z historii ruchu robotniczego i przypominała akcje partyzanckie z udziałem Armii Ludowej.
Nie znaleźliśmy osobnego stanowiska Historii Czerwonej w sprawie wyroku TK, ale ślady prowadzą do KPP przez rejestr sądowy. Według danych KRS od 2020 roku w zarządzie stowarzyszenia zasiada Beata Karoń. Osoba o tym samym imieniu i nazwisku od 2023 roku przewodniczy Komunistycznej Partii Polski i to ona zabierała głos w imieniu partii przed Trybunałem. Na kanale Historii Czerwonej można z kolei obejrzeć referat dr Beaty Karoń o represjach wobec przedwojennej KPP. Jeśli to ta sama osoba – a zbieżność nazwiska, tematyki i środowiska jest uderzająca – pamięć o komunistycznym podziemiu i obronę dzisiejszej KPP prowadzą częściowo ci sami ludzie.
Do tego chóru dołączyły partie z zagranicy. KPP chwali się na swojej stronie, że po wniosku prezydenta Nawrockiego w jej obronie wypowiedziało się wiele zagranicznych partii komunistycznych. Nie jest to nowość – podobnie było po wniosku Ziobry w 2020 roku.
Wolność zrzeszania się czy solidarność z komunistami?
Najpoważniejszy kontrargument zasługuje na uczciwe potraktowanie. Delegalizacja partii to ciężkie działo, a w państwie demokratycznym granica między zwalczaniem totalitaryzmu a karaniem za poglądy bywa cienka. Trybunał, który wydał wyrok, jest przedmiotem ostrego sporu ustrojowego. Można więc bronić prawa KPP do istnienia, nie podzielając ani jednego jej poglądu – tak jak liberałowie bronią wolności słowa ludzi, z którymi się nie zgadzają.
Tyle że żadna z opisanych grup tak nie argumentuje. Czerwoni nie piszą, że nie zgadzają się z KPP, ale bronią jej praw – piszą, że się z nią solidaryzują. Akcja Socjalistyczna nie broni wolności zrzeszania się, tylko przedstawia państwo polskie jako kontynuatora Stalina. A środowisko Historii Czerwonej trudno uznać za neutralnego obserwatora, skoro jego zarząd i kierownictwo KPP najpewniej się przenikają. To nie jest obrona swobód obywatelskich, tylko obrona swoich.
Warto też zauważyć, czego Czerwoni zazdroszczą. W swoim stanowisku przypominają, że podobną próbę delegalizacji podjęto kiedyś wobec partii Razem. Prokuratura nie znalazła wówczas podstaw do wniosku, stwierdzając, że Razem potępia reżimy totalitarne. Różnica między partią, która totalitaryzm potępia, a partią, która płacze po twórcy kubańskiej bezpieki, jest dokładnie tym, czego obrońcy KPP nie chcą widzieć.
Front, który zawsze wraca
Komuniści od stu lat mają jedno ulubione narzędzie: front jedności, w którym mniejsza, zdyscyplinowana grupa korzysta z sympatii i naiwności szerszego środowiska. Rok po wyroku TK polska skrajna lewica pokazała, że ten odruch wciąż działa. Wystarczyło, że państwo sięgnęło po partię z sierpem i młotem, a natychmiast znaleźli się ci, którzy uznali to za atak na nich samych.
Mają rację w jednym: cios w KPP rzeczywiście trafił w nich wszystkich. Pokazał, kto z nich w sporze między konstytucją a komunizmem wybiera komunizm.
Źródła
- Czerwoni – Stanowisko w sprawie uznania działalności KPP za niekonstytucyjną (4.01.2026)
- Akcja Socjalistyczna – Likwidacja KPP. Nawrocki i Stalin – tragedia i farsa
- Cosmonaut – What Does Akcja Socjalistyczna Want?
- rejestr.io – Stowarzyszenie Historia Czerwona (KRS 0000832636)
- Historia Czerwona – profil w serwisie X
- Historia Czerwona – referat dr Beaty Karoń (YouTube)
- Niezależna.pl – TK zdecydował o delegalizacji KPP
- Wikipedia – Polish Communist Party (2002)
- KPP – Działalność Partii
- Ciekawostki historyczne – Dlaczego Stalin postanowił zamordować polskich komunistów?
- Radio Kraków – Prokuratura Krajowa: nie ma podstaw do delegalizacji partii Razem
- Bezprawnik – Partia Razem nie zostanie zdelegalizowana
- Rzeczpospolita – Nie dał im rady Ziobro, nie dał Nawrocki