Roman Kryże (1907-1983)

prawnik, sędzia wojskowy orzekający w procesach politycznych, funkcjonariusz stalinowskiego aparatu represji, zbrodniarz komunistyczny. Do jego zbrodni nawiązuje powiedzenie „Sądzi Kryże – będą krzyże”. Brał udział w orzekaniu wyroków skazujących, w tym również na karę śmierci, w sprawach przeciwko działaczom podziemia niepodległościowego, m.in. rotmistrza Witolda Pileckiego i majora Tadeusza Pleśniaka. W 1964 był przewodniczącym składu sędziowskiego, […]

Czesław Łapiński (1912-2004)

Podpułkownik ludowego Wojska Polskiego, komunistyczny prokurator sądów wojskowych. Oskarżał m.in. w procesie dowódcy Konspiracyjnego Wojska Polskiego – kapitana Stanisława Sojczyńskiego ps. „Warszyc”. Oskarżony i pięciu jego podkomendnych zostali rozstrzelani 17 lutego 1947 roku, tuż przed ogłoszeniem amnestii. W 1947 trafił do Ministerstwa Obrony Narodowej do Departamentu Służby Sprawiedliwości, gdzie pracował jako prokurator i kierownik sekcji. […]

Jan Hryckowian (1907-1975)

prawnik, sędzia wojskowy Wojska Polskiego i ludowego Wojska Polskiego, adwokat. Odpowiedzialny za szereg mordów sądowych w latach 1946–1948. Urodził się w USA, w rodzinie górniczej. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie wojny aresztowany przez Niemców i osadzony w areszcie na ul. Montelupich. Należał do AK. W 1945 roku zgłosił się do LWP. […]

Mieczysław Mietkowski (1903-1990)

właściwie Mojżesz Bobrowicki – generał brygady bezpieczeństwa publicznego i wiceminister bezpieczeństwa publicznego (1945–1954) Został pochowany wraz z żoną Henryką z domu Haaze (1905–1983) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Był dziadkiem Andrzeja Mietkowskiego, dziennikarza, działacza opozycji demokratycznej w PRL.

Stanisław Radkiewicz (1903-1987)

generał dywizji bezpieczeństwa publicznego, kierownik resortu bezpieczeństwa publicznego w PKWN (1944), minister bezpieczeństwa publicznego (1944–1954), minister Państwowych Gospodarstw Rolnych (1954–1956). Odpowiedzialny za liczne zbrodnie w okresie powojennym. Jego żoną była Ruta Radkiewicz z domu Tajch (1912–1985), działaczka ruchu robotniczego[14]. Oboje zostali pochowani na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Jego brat Antoni, funkcjonariusz WKP, został w 1937 […]

Józef Światło (1915-1994)

Pierwotnie Izaak Fleischfarb. Nazwisko Światło nosił po drugiej żonie, Justynie. Wysoki funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (podpułkownik), m.in. wicedyrektor Departamentu X MBP. Obawiając się czystek po aresztowaniu Ławrientija Berii w 1953, uciekł na Zachód podczas podróży służbowej do Berlina Wschodniego. W 1962 roku pozbawiony stopnia oficerskiego. Wyemigrował z Niemiec do USA, gdzie przeszedł operację plastyczną i […]

Roman Romkowski (1907-1968)

właściwie Nasiek (Natan) Grinszpan-Kikiel – generał brygady bezpieczeństwa publicznego PRL, długoletni (1945–1954) wiceminister bezpieczeństwa publicznego. Zbrodniarz komunistyczny okresu stalinizmu, skazany w marcu 1957 na 15 lat więzienia, ułaskawiony w 1964. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Jego grób jest w opłakanym stanie, nie ma nawet tabliczki z imieniem i nazwiskiem.

Anatol Fejgin (1909-2002)

był członkiem KPP, PPR i PZPR, funkcjonariuszem aparatu bezpieczeństwa Informacji Wojskowej i Urzędu Bezpieczeństwa PRL Został usunięty z MBP i PZPR za nadużywanie władzy, aresztowany i skazany na 12 lat. Wszystko wydarzyło się po ucieczce na Zachód pułkownika Józefa Światły, który w Radiu Wolna Europa opowiedział o brutalnych śledztwach na działaczach antykomunistycznych. Wyszedł na wolność […]

Józef Różański (1907-1981)

Znany także jako Jacek Różański, pierwotnie Józef Goldberg – prawnik żydowskiego pochodzenia, oficer NKWD i MBP, poseł na Sejm Ustawodawczy, zbrodniarz stalinowski. Syn działacza syjonistycznego i redaktora Abrahama Goldberga (1880–1933 – cmentarz żydowski w Warszawie) i Anny (Chany) Różańskiej (zm. 1927). Miał dwoje starszego rodzeństwa: siostrę Julię (Judytę, zm. 1943) i brata Beniamina, znanego później […]

Józef Badecki (1908-1982) 

pułkownik ludowego Wojska Polskiego, sędzia sądów wojskowych. Ukończył wydział prawa Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie. Brał udział w kampanii wrześniowej. Jako sędzia stalinowskiego aparatu represji orzekł co najmniej 29 kar śmierci[2]. Od 3 do 15 listopada 1948 r. przewodniczył rozprawie przeciwko Hieronimowi Dekutowskiemu „Zaporze” i siedmiu jego podkomendnym, z których sześciu oraz Dekutowski zostało […]

Polub nas